Lake District wandelen: 3 mooiste hikes (Latrigg, Catbells, Helvellyn)

Het Lake District is een nationaal park met UNESCO World Heritage Site-status, gelegen in het noordwesten van Engeland. Met 2362 vierkante kilometer open natuur stap je in een rijkdom aan biodiversiteit, oude bossen, heldere meren, bruisende rivieren en valleien. Stel je idyllische, spiegelgladde meren voor, omringd door glooiende heuvels, ook wel ‘fells’ genoemd, en een uitgestrektheid die je vanaf een hoger punt pas echt kan waarderen. Het is dan ook niet gek dat het de bakermat van het Britse mountaineering is, er een traditie van ‘fell running’ is, en er een uitgebreid netwerk van openbare paden klaarligt om te ontdekken. Onder de Engelsen is dit gebied een geliefde bestemming voor kampeervakanties, wandeltrips en andere outdooractiviteiten; er is voor ieder wat wils. En wat wilden wij? Wandelen, natuurlijk!

Wainwright Fells ‘baggen’

Wellicht ben je bekend met het fenomeen ‘Munro bagging’ in Schotland, vernoemd naar Sir Hugh Munro, die in 1891 een lijst maakte van alle Schotse heuvels boven de 3000 feet (circa 914 meter). Het idee van de Wainwrights is vergelijkbaar, alleen dan in het Lake District en zonder een hoogtemetervereiste van 3000+ feet.

Want, zeg je Lake District, dan zeg je Alfred Wainwright en in dezelfde adem de zogenoemde ‘Wainwright Fells’. Alfred Wainwright beschreef 214 toppen van heuvels (fells) in zijn ‘Pictorial Guide to the Lakeland Fells’, welke maar liefst 7 delen behelst. De volledige lijst vind je hier. Zijn beschrijvingen spreken tot de verbeelding en lezen als een open uitnodiging. De Wainwrights bestrijken een breed scala aan hoogtes, van de hoogste van 978 meter, ‘Cafell Pike’, tot de laagste van 290 meter, ‘Castle Crag’. Daarnaast zijn niet alle ‘Wainwright fells’ op de lijst ook daadwerkelijk heuvels of bergen. Ook opvallende punten of uitlopers van een hogere heuvel of berg zijn benoemd en opgenomen in de lijst. Daardoor kun je vaak binnen één wandeling gemakkelijk meerdere Wainwrights ‘baggen’.

De Wainwright Fells kunnen een leuke leidraad bieden om het Lake District te ontdekken. Daarnaast geeft het een kick om de fells te beklimmen en is het licht verslavend om ze vervolgens ‘af te strepen’ na je wandeling. Wij wandelden met kaarten (o.a. deze van Helvellyn) en wandelroutes die we in Keswick bij het bezoekerscentrum hebben opgepikt. Wil je weten welke fells wij tijdens een regenachtig weekje in het Lake District hebben bewandeld? Lees dan verder!

Latrigg: eentje om erin te komen

Latrigg (368 meter) is een van de laagste fells in de lijst en is een uitloper aan de zuidelijke flank van Skiddaw (931 meter). Dit punt in het landschap is gemakkelijk te voet te bereiken vanuit Keswick. Dit was dan ook voor ons een van de eerste wandelingen in het Lake District, nadat we bij het bezoekerscentrum wandelkaarten en routes hadden aangeschaft. Onderweg zagen we de machtige, met paarse heide beklede berg Skiddaw op een afstand, waarna het pad ons daar vandaan voerde richting de top van Latrigg.

Bovenaan wacht een prachtig uitzicht op Derwent Water op je. Toen wij de wandeling maakten, was het erg regenachtig en waaide het hard. Eenmaal op Latrigg kon ik achteroverleunen op de wind, zo hard waaide het. Toen we over het hoogste punt waren en weer afdaalden, kwamen we in gerieflijke velden terecht en even later in bosgebied. Kortom: een mooie wandeling om kennis te maken met alles wat het Lake District te bieden heeft.

Praktische informatie:

• Afstand: circa 10 kilometer.
• Route: Haal de wandelfolder voor ‘Latrigg’ in Keswick of gebruik deze link voor een vergelijkbare wandeling. Er zijn altijd andere paden onderweg te kiezen die je ook weer terugleiden naar de start.
• Moeilijkheidsgraad: Makkelijk.
• Parkeren: Keswick Car Park (Google Maps)

Catbells: prachtige uitzichten op Derwent Water

De dag beginnen met een boottochtje naar het startpunt van de wandeling? Dat klonk mij als muziek in de oren. Voor het beklimmen van Catbells (451 meter) startten we bij de kiosk van Keswick Launch voor een retourtje over Derwent Water naar Hawse End. De dag belooft vooral nat te blijven, maar dat mag de pret niet drukken. Met regenkleding stappen we aan boord van de boot om even later op de steiger van Hawse End uit te stappen.

Het meer en de omliggende fells zijn gehuld in een grijze mist en fijne regen. Met een grote glimlach beginnen we aan de beklimming van de fell, geliefd bij velen en welke bekendstaat als een ‘family-friendly fell’. Het pad naar boven is op plekken vrij steil, stenig en glad door de regen. De miezer is nu veranderd in een duidelijke ‘downpour’. Het laatste stukje moeten we daadwerkelijk een stukje klimmen. Tevreden tikken mijn man en ik de steen die de top markeert aan en kijken om ons heen. Het is prachtig, elke kant die je maar op kijkt. Als ik het pad met m’n ogen volg, zie ik ‘m dippen om daarna weer steil omhoog te buigen. De volgende Wainwright lonkt, Maiden Moor (575 meter). Eigenlijk lijken alle hoogtes om ons heen ogenschijnlijk binnen handbereik.

Het is even droog, maar verderop zien we de regen vallen. Niets aan dit tafereel verraadt dat het eind augustus is, behalve de paarse heide op de flanken onderweg naar Maiden Moor. Eenmaal bovenop Maiden Moor laten we het natuurschoon om ons heen tot ons doordringen. Even later nemen we dezelfde weg terug tot de kruising waar we eerder rechtdoor liepen vanaf Catbells. Nu gaan we rechtsom verder af te dalen langs de met varens bedekte flank van Catbells. Wat volgt is een geriefelijke wandeling tot aan de aanlegsteiger van Hawse End.

Praktische informatie:

• Afstand: circa 6 kilometer, maar gemakkelijk uit te breiden. Wij liepen Maiden Moor (575 meter) nog even op en neer.
• Route via deze link.
• Moeilijkheidsgraad: gemiddeld.
• Parkeren: Lakeside Car Park (Google Maps).
• Informatie over de boot vind je hier.

Helvellyn: de vriendelijke reus

Helvellyn, ‘de vriendelijke reus’, aldus Alfred Wainwright, is de op twee na hoogste fell in het Lake District en is via vele routes te bereiken. Wellicht een van de bekendste is de uitdagende route waarbij je de ridge Striding Edge passeert op de weg omhoog. Een klein beetje klimmen, geen hoogtevrees en een vaste grip en tred vereist. Dit was ons originele plan. Echter, het was destijds te regenachtig (lees: stenen te glad) en het waaide veel te hard (o.a. rukwinden), waardoor we deze specifieke route in ons optiek niet verantwoord konden hiken.

Daarvoor in de plaats kozen wij om de hike naar Helvellyn te beginnen in Thirlmere, waar we verbleven op een camping. Direct vanaf de camping konden we achterlangs een ‘permissive path’ inslaan, welke we volgens de kaart konden volgen tot aan de top van Helvellyn.

Met regenkleding aan en een rugzak vol proviand zetten we koers naar de top. Onderweg is het wisselvallig, van regen tot zonneschijn. We zien de regenwolken over het landschap trekken, waarna de zon weer even de overhand krijgt en de flanken verlicht. Onder ons zien we Thirlmere, omringd door bos en de kalere flanken van de fells. Het is een schouwspel waar we meerdere keren voor stilstaan. De beklimming lijkt oneindig. Telkens kijken we omhoog en denken we de top te zien, enkel om erachter te komen dat we de volgende top simpelweg nog niet kónden zien.

Zo blijven we keer op keer verrast worden door een top, boven een top, die ons weer naar de volgende top brengt. Totdat we links van ons Striding Edge in beeld krijgen. Het is niet ver meer en als we de steen zien die de top van Helvellyn markeert, lijkt de lange, steile beklimming even naar de achtergrond te vallen. Trots en met hernieuwde energie tikken we ‘m aan. We kijken onze ogen uit en nemen het uitzicht in ons op; de andere kant van Helvellyn met in de verte Ullswater.

Met de afdaling breekt de zon overtuigend door en wordt het langzaam benauwd. Vlak voor Nethermost Pike nemen we het pad naar rechts om door te steken. De regenjassen worden opgeborgen en als we bij de bosrand komen, lopen we in ons T-shirt. Eenmaal terug bij de camping frissen we ons op om daarna bij The King’s Head Inn (naast de camping) aan te schuiven voor een welverdiend diner. Tevreden proosten we op Helvellyn, een niet te onderschatten reus!

Praktische informatie:

• Afstand: circa 15 kilometer, of in te korten door net vóór Nethermost Pike naar rechts te gaan.
  Wij liepen direct vanaf de camping (Thirlspot Farm Camping), gingen net voor Nethermost Pike naar rechts en kwamen uit op zo’n 12 kilometer.
• Route: Haal de wandelkaart Helvellyn and Fairfield: A Hillwalker’s Guide and Map in Keswick voor meer mogelijkheden tot het beklimmen van Helvellyn (o.a. ook de route vanaf de andere kant via Striding Edge) of volg de beschrijving van deze link voor de hike vanaf Thirlmere.
• Moeilijkheidsgraad: Uitdagend.
• Parkeren: Swirls Car Park (Google Maps).

Let op: Wees voorbereid! Ga goed geïnformeerd en voorbereid op pad. Het weer kan zeer snel veranderen, waardoor een beklimming gevaarlijk kan worden. Als je met de juiste uitrusting onderweg gaat en je informatie inwint bij locals (bijv. in het bezoekerscentrum in Keswick), is en blijft een beklimming leuk en verantwoord.

Zelf het Lake District ontdekken? Zet koers naar Keswick!

Gezellige pubs? Check! Heerlijk traditioneel Engels eten? Zeker weten! Keswick is een gezellige uitvalsbasis voor wandel- en outdooravonturen in het Lake District. Gelegen aan het prachtige meer Derwent Water is Keswick met haar kleine bruisende centrum een fijne plek om te zijn. Het is zo’n plek waar je je als natuur- en wandelliefhebber direct welkom voelt. Regenjas, korte broek en wellies zijn niet uit het (zomerse) straatbeeld te denken. Proost je in de pub op de Wainwright Fells die je hebt bedwongen en sta je zij aan zij met een goedgemutste local te kletsen over het weer, dan zul je meer dan eens een variant horen van ‘Welcome to the Lakes’ en ‘Four seasons in one day, even in summer’.

Daarnaast is er voldoende keus aangaande outdoorwinkels voor het geval dat je nou net iets essentieels bent vergeten (bijvoorbeeld een goede regenjas of regenbroek 😉). Bij het bezoekerscentrum kun je informatie inwinnen over de verschillende routes en kaarten van het gebied kopen.

Handige websites

• Keswick.org
• Lakedistrict.gov.uk

Hoe kom je er?

Het Lake District is goed te bereiken per ferry (DFDS) van IJmuiden naar Newcastle. Vanaf Newcastle kun je in iets meer dan twee uur naar Keswick rijden. Ook kun je vanaf Hull (P&O Ferries vanaf Rotterdam), Harwich (Stena Line vanaf Hoek van Holland) of zelfs Dover (Duinkerken of Calais) komen rijden, wat wel extra reistijd met zich meebrengt. Het is ook mogelijk om per vliegtuig of trein af te reizen naar het Lake District.

Op pad met tent of camper?

Wij waren op reis met ons Volkswagen-kampeerbusje en stonden op de volgende plekken:

• Thirlspot Farm Camping: een simpele, kleine, maar doeltreffende camping op een boerenerf. Een perfecte plek als je Helvellyn op wilt gaan vanaf Thirlmere. Let op! Enkel plekken voor kampeerbussen, campers en caravans (niet langer dan 8 meter), dus géén tenten toegestaan. Na afloop van de hike Helvellyn schuiven we aan bij The King’s Head Inn, wat zich direct naast de camping bevindt. Je zou hier ook een kamer kunnen boeken voor jouw wandelavontuur.
• Castlerigg Hall: een fijne, middelgrote camping met meer faciliteiten op het terrein.
  Vanaf de camping kun je een leuke wandeling maken naar verschillende punten, waaronder de Castlerigg Stone Circle. Het personeel is erg vriendelijk en helpt je graag op weg. Als je naar het einde van de laan naar de grotere weg loopt, kun je een bus pakken naar Keswick.
• Chapel House Farm: een back-to-basic kampeerveld met douche en wc, zonder elektriciteit. Prima als je het gebied rond de Honister Pass wilt ontdekken.

Tip! Honister Pass

Reis je met de auto, zet dan de Honister Pass op je lijstje om doorheen te rijden. Het is een prachtige route waar alle elementen die het Lake District zo mooi maken samenkomen in een kort autoritje. Een betoverend landschap van meren en fells; mysterieus, kalm en stil.

Overige tips

• Castlerigg Stone Circle – als je toch in de buurt bent 😉
• Surprise View (Keswick) – prachtig uitzicht op Derwent Water en omliggende fells.
• Een frisse duik in een meer – bijvoorbeeld in Derwent Water; denk aan waterschoentjes.
  Let op: je kunt niet in elk meer zwemmen! Het is bijvoorbeeld in Thirlmere verboden, omdat het een drinkwaterreservoir is.
• Aira Force – het kan vrij druk worden bij de waterval, maar het is een mooi gebied om rond te lopen. Daarnaast zou je hier ook rode eekhoorns (red squirrels) kunnen spotten.
• Whinlatter Forest – een prachtig bos dat bekendstaat om de rode eekhoorn (red squirrels). Er zijn veel herstelwerkzaamheden geweest door de jaren heen om de populatie van de eekhoorn uit te breiden.

Op zoek naar een andere wandeluitdaging?

Ben je op zoek naar een andere uitdaging en wil je verschillende gebieden in het Verenigd Koninkrijk bezoeken? Dan kun je jouw geluk op! De hoogste fell van de Wainwrights is Scafell Pike. Met haar 978 meter behoort deze tot een van de drie toppen van de Three Peak Challenge. Met de Three Peak Challenge reis je af naar Schotland, Engeland en Wales om daar de hoogste toppen te beklimmen/wandelen binnen 24 uur. Doe je het liever rustig aan en heb je de tijd, dan leent de Three Peak Challenge zich goed voor een mooie wandel-roadtrip van Ben Nevis (1345 meter) in Schotland, naar Scafell Pike (978 meter) in Engeland en Snowdon (1085 meter) in Wales. Een mooie ervaring om kennis te maken met de drie landen die het eiland Groot-Brittannië vormen. En wij? Wij gaan sowieso terug naar het Lake District om Scafell Pike op te gaan!