West Highland Way: 7 dagen wandelen door de Schotse Hooglanden

In dit blog neem ik jullie wederom mee terug in de tijd. En wel naar april 2024, waar het lopen van lange afstandswandelingen voor mij begon. Ik wandelde al regelmatig, maar de West Highland Way stond hoog op mijn verlanglijstje. Ik had op dat moment nog het idee dat ik dit samen wilde doen, waardoor het er steeds niet van kwam. En toen kwam het f*ck-it-moment waarop ik besloot het dan maar alleen te gaan doen. En de mensen die mijn eerdere blog hebben gelezen weten inmiddels dat ik nu het liefst alleen een LAW’s loop. Wie had dat durven voorspellen.

Om te beginnen wat algemene info. De West Highland Way is een iconische wandelroute van 153 kilometer door het hart van de Schotse Hooglanden. Je wandelt langs meren, varens en de indrukwekkende bergen (Munroes genaamd als ze hoger dan 914 meter zijn) van Schotland.

Tot nu toe vind ik de West Highland Way één van de mooiste wandelingen in Europa. En dat op slechts anderhalf uur vliegen van Nederland. Deze tocht biedt alles wat je zoekt: van uitdagende beklimmingen tot ontspannende momenten in charmante herbergen en gezellige pubs.

Dit maakt het gelijk een hele toegankelijke wandeling want alles is goed bewegwijzerd. Ook is er voldoende keus in slaapgelegenheden. Of je nu wilt wild kamperen of zoals ik in B&B’s en hotels slaapt, er zijn voldoende mogelijkheden. Ik heb ervoor gekozen mijn bagage zelf te dragen, maar er zijn ook diverse bagagetransferopties. Je loopt dat alleen met een dagrugzak. Al met al is dit (en was dit voor mij) de perfecte wandeling om kennis te maken met langeafstandswandelen. Én gelijk de trip die me verslaafd maakte.

Dag 1: Milngavie – Drymen

Ik was al op tijd wakker en heb volgens rustig maar stevig ontbeten. Daarna heb ik op mijn gemak mijn spullen ingepakt om vol verwachting te starten met dit avontuur. De regenkleding mocht aan, en dat zou niet de laatste keer blijken, zoals hoort bij Schotland. Het was helemaal niet koud en het waren gelukkig geen stortregens. Deze dag nog best wat stukjes ‘bewoonde’ wereld, maar ook al heerlijke stukken natuur. Een mooi voorproefje voor de komende dagen. Het lopen ging verrassend soepel en snel. Waardoor ik al rond 13.00 uur op m’n slaapplek voor vandaag aankwam. Daar dus maar de lokale pub opgezocht om even te relaxen.

Dag 2: Drymen – Rowardennan

Deze dag echt de hele dag regen gehad. maar gelukkig nog steeds niet koud. In totaal bijna 27 km gelopen en ruim 700 meter geklommen en gedaald. Wat is het een mooi land! Vandaag stond onder andere Conic Hill op de planning. Dit gaf schitterde vergezichten over het Loch, zelfs met regen en bewolking. De afdaling was niet lastig, maar wel modderig en glad in de regen, dus oppassen geblazen (ik heb het bij een glijder en modderige billen gehouden). Na een stop in de Oak Tree Inn voor een heerlijke lunch weer verder gewandeld langs Loch Lomond. Wat een mooie afwisselende route was het. De regen maakte het misschien nog wel mysterieuzer. Het gaf mij in ieder geval de Schotse vibes waar ik vooraf zo op gehoopt had.

Dag 3: Rowardennan – Inverarnan

Deze dag was pittig. Ik heb namelijk aan den lijve ondervonden waarom ze zeggen dat niks in Schotland vlak is. Het pad langs de oever van Loch Lomond gaat op en neer en is bezaaid met boomwortels, rotsen en losse stenen. Je hebt dus best veel ‘technische’ stukjes over (natte) rotsen, maar ow wat was dit gaaf! Helemaal in mijn element! De ene na de andere waterval en andere mooie uitzichten!

Halverwege kun je een stop maken voor een hapje of drankje in het Inversnaid hotel. Ik begon mijn voeten, die inmiddels wel de hele dag nat waren, wel wat te voelen. Maar gelukkig geen blaren! Ik geniet met volle teugen van elke stap. Dat ik vandaag stukken in m’n t-shirt kon lopen in plaats van in mijn regenpak, was ook een fijne bijkomstigheid. Ik heb geslapen op Beinglas campsite (direct aan de trail) in een hutje. Een perfecte niet te drukke plek met een gezellige pub om wat te eten en een klein winkeltje.

Dag 4: Inverarnan – Tyndrum

Dit was eigenlijk best een relaxte wandeling met iets wat zowaar op een ‘pad’ leek (grotendeels), dus lekker ontspannen gewandeld en genoten van het totaal andere landschap met wijdse vergezichten, zoals bijvoorbeeld over Glen Falloch. Net voor het echt ging regenen was ik op m’n slaapplaats dus op wat spetters na een prima dag. Langzaam merk ik dat mijn lichaam went aan het wandelen, wat ook heel fijn is. Wat past je lichaam zich toch snel aan zeg! In Tyndrum zijn enkele winkels waar je inkopen kunt doen, want op het volgende stuk kom je geen winkels tegen.

Dag 5: Tyndrum – Kingshouse

Dit was een pittige dag. Niet vanwege de afstand, maar omdat ik vandaag kennis mocht maken met (kennelijk) echt Schots weer. Het varieerde van storm, regen, horizontale regen, hagel, horizontale hagel en alles gecombineerd (en heel soms even kort een straal zon). Maar ow wat heb ik weer genoten van alle mooie panoramische vergezichten en al het andere moois. Vandaag ging een groot deel van de route over de oude militaire weg en passeerde je de Bridge of Orchy. Het laatste stuk ging door de schitterende, ruige wildernis van Rannoch Moor. Het weer maakte het misschien nog wel specialer.

Om te slapen had ik Kingshouse Bunkhouse geboekt waar ik in de avond gezellig met andere lopers heb gekletst. Je loopt de trail voor jezelf en op je eigen tempo. Maar in de avond kom je toch meestal de zelfde mensen weer tegen waardoor je al snel een band opbouwt om de dag na te bespreken.

Dag 6: Kingshouse – Kinlochleven

Vandaag een relatief korte etappe, maar ondanks dat toch op tijd vertrokken. Er werd namelijk veel en harde regen voorspeld vanaf 10.00 uur. Nou ben ik het inmiddels wel gewend om nat te regenen, dus dat is het punt niet. Vandaag zat echter ‘the devils staircase’ (het hoogste punt van de West Highland Way) in de route. Met boven een fantastisch uitzicht op onder andere de Mamores Mountains. Maar dan moet het natuurlijk niet keihard regenen met de bijbehorende wolken.

Uiteindelijk geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Een kwartier nadat ik boven was trok het dicht en begon het te regenen. Dit leverde in de afdeling schitterende regenbogen op en een werkelijk fantastische foto met mij in mijn rode regenjas onder een regenboog. Dit met dank aan een medewandelaar. Dat het weer hier snel om kan slaan, zag ik de volgende dag op foto’s van andere wandelaars. Die aan het einde van de middag boven op The Devil’s Staircase stonden in 10 cm sneeuw. Morgen alweer de laatste dag van dit schitterende avontuur.

Dag 7: Kinlochleven – Fort William

Vandaag alweer de laatste dag. Zeven dagen wandelen, ruim 160 km gelopen, met ruim 3700 hoogtemeters. Wat was het een avontuur! Ik zou het zo nog eens doen, zonder ook maar een seconde te twijfelen. Vandaag kreeg ik het alleen niet cadeau. Het was schitterend lopen tussen de besneeuwde toppen. Maar dat betekende ook 80% van de tijd natte sneeuw en harde wind. Dus doorweekt en koud, maar toch genoten. De dag begon met een steile klim door het bos, gevolgd door rotsige paden door de velden van Lairig Mor. Dit wordt ook wel The Great Pass genoemd. Hier ben je overgeleverd aan de elementen en dat heb ik gemerkt.

Onderweg een mooie ruïne tegengekomen, wat het extra mysterieus maakte. Voor een mooier einde van de West Highland Way koos ik vanaf Glen Nevis de alternatieve route via Cow Hill. Deze route duurt ongeveer even lang, maar voert je door rustige bossen en biedt een waardig afscheid van je wandelavontuur (de originele route loopt langs de autoweg en dat vond ik zonde). Uiteraard in Fort William op de foto bij het standbeeld en genoten van een goede whisky om te proosten op dit avontuur.

Dag 8 met de bus terug (de hele route in tegenstelde richting). Om vervolgens vanuit een ander perspectief de route te bekijken die ik de dagen daarvoor te voet had afgelegd.

Ik vond april de perfecte tijd om te wandelen. De kans op regen is er in Schotland altijd. Maar nu waren de midges (steekvliegen) er in ieder geval nog niet. Een ander voordeel in mijn beleving was dat het nog niet heel druk was langs de route. Hierdoor heb je hele stukken het gevoel alleen op de wereld te zijn. Alle indrukken waren voor mij het begin van ik hoop nog heel veel mooie (lange afstands- en kortere) wandelavonturen.