Wandelen met een wandelclub: wat je er wel en niet van mag verwachten

Outdoorreporter Sylvie van Nieuwerburgh en haar vriendin Veronique nemen sinds 2019 ieder jaar deel aan ‘het winterwandelweekend’ van een wandelclub die begeleid wordt door het enthousiaste ABC-team. Lees: Albert, Cris en Bob. Ieder jaar moet wel wat genuanceerd worden, want één keer stak corona er een heuse stok voor en een jaar later kozen ze voor de lentewandeling, omdat die meer kans had op überhaupt plaatsvinden. Maar het jaar nadien kozen de dames resoluut weer voor de winter én voor een weekend met de wandelclub. Waarom lees je in deze blogpost.

Wie de intro aandachtig leest, heeft inmiddels wel door dat ik fan ben van de wandelclub. Maar dat ben ik ook van wandelen alleen, met het gezin of wandelen met een vriendin of twee. Het heeft allemaal z’n voor- en nadelen. Nu ja, nadeel, de focus ligt gewoonweg ergens anders. Naargelang met wie je wel of niet wandelt pas je je mindset en verwachtingen aan.

Waarom je niet met een wandelclub moet wandelen

Onze wandelclub telt 30 à 50 man. Een hele hoop dus. Dat brengt gezelligheid met zich mee, waarover later meer, maar ook geroezemoes. Oftewel, om de stilte van de natuur te beleven, moet je niet met een wandelgroep op pad gaan, want die gaat grotendeels aan je voorbij. Of je bent zelf aan het babbelen, of er wordt voor of achter je gebabbeld.

En over dat babbelen gesproken: omdat je zowat de hele tijd in gesprek bent, ben je niet bijzonder aandachtig voor het natuurlandschap. Het zou dus zomaar kunnen dat je jezelf aan het eind van de dag afvraagt: “Waar heb ik eigenlijk in godsnaam gewandeld vandaag?”. Oké, lichtelijk overdreven, maar toch. Bovendien, als de natuur zich plots in al z’n schoonheid manifesteert, staak je spontaan je getetter. Geloof me, dan neemt die pracht het keizerlijk over en kan je nog alleen maar met volle verwondering en dankbaarheid kijken en genieten van waar je voeten staan. Je weet, de natuur heeft altijd het laatste woord.

Waarom je wel met een wandelclub moet wandelen

Met een groep wandelaars op stap gaan doe je dus niet voor de stilte en in de eerste plaats ook niet voor de omgeving. Waarom dan wel? Voor de gezelligheid, dat staat met stip op nummer één. Om zonder tijdsdruk intens bij te praten met je vriendin over de grote en lichte thema’s des levens, maar evengoed om praatjes te maken met bekende gezichten van de wandelclub. Ook al zie je hen slechts één keer per jaar, is het altijd een warm weerzien.

En weet je waarom? We zijn een hoopje gelijkgestemde zielen bij elkaar. We hebben allemaal sowieso één ding gemeenschappelijk: we wandelen graag en we zijn graag buiten. Oftewel, we kunnen een heel weekend languit en ongegeneerd praten over ons favoriete onderwerp en dat is wandelen. “Ga jij ook naar de bergen deze zomer? Hoe was jouw huttentocht in Oostenrijk vorig jaar? Oh, deze wandelroute is zo mooi, die moet je echt eens doen…”, en ga zo maar door. Inspirerend.

Nog een voordeel van een wandelclub is dat je véél wandelt. In ons geval tikken we af op zo’n 50 km verspreid over twee dagen en dat is iets om naar uit te kijken, want zeg nu zelf, 50 km alleen wandelen doe je niet zo gauw. Het is ook op wandel zijn in gebieden waar je amper tot nooit komt én nog belangrijker, waarbij je niet bij moet nadenken over de route. Het is gewoon volgen en dat is bevrijdend, echt het hoofdje leegmaken. Wel aan een flink tempo, vergis je niet!

Ook inbegrepen: gloeiende rode kaakjes en heerlijk verzuurde bovenbenen na de inspanning – een boost voor je (winter)lijf! -, volop buitenlucht tanken, een zaligmakend vakantiegevoel ervaren, en geen huishouden of andere verplichtingen hebben. Hallelujah! Gelukshormonen die al wandelend overuren draaien, zoals mijn zus treffend concludeerde. Wat denk je, iets voor jou?

Wat anderen zeggen

Nee, je moet het niet alleen van mij aannemen dat er af en toe op uit trekken met een wandelclub heel fijn is. Tijdens ons laatste wandelweekend vroeg ik aan een paar medewandelaars waarom zij mee waren.

Ria, die al jaren samen met haar man Cel, deelneemt: “Ik wandel regelmatig met Cel. In het weekend bij ons in de buurt in het Limburgse Pelt en ook op vakantie. Deze zomer willen we de Fishermen’s Trail in Portugal doen, maar dat is altijd met twee en na al die huwelijksjaren ben je soms wel eens uitgepraat. Dan is het leuk om eens met anderen te wandelen en te babbelen. Tijdens zo’n wandelweekend komen we uit ons kringetje en dat doet deugd.”

Op dag 2 stelt fervent fietser Luc, die met zijn vrouw Linde voor de eerste keer meeging, met een grote glimlach vast: “Het bevalt me wel, ja. Het is leuk met de groep en als wandelaar ervaar je de natuur op een andere, trage manier. Een fijne ontdekking. Ook aangenaam dat je hier met gelijkgezinden bent.”

Levensgenieter Jan: “De begeleiders doen dat geweldig. Ik moet gewoon mijn boeltje pakken en volgen. Niet nadenken en niet zelf verantwoordelijk zijn om iets te trekken, maar gewoon volgen. Dat is heerlijk.”

Onze wandelroutes in Limburg

Wij trekken met de wandelclub naar alles wat niet saai en te plat is, en binnen een redelijke afstand voor een weekendje weg. Dit jaar gingen we naar het Nationaal Park Hoge Kempen in Belgisch Limburg.

Dag 1: lus vanuit Genk door Thor Park

“Echt Limburg? Dat is de mijngeschiedenis”, vindt wandelaar en trotse Limburger Peter. “Wanneer ik op een terril sta, voel ik me een echte Limburger.” En die hebben absoluut iets magisch. Een uniek landschap. Behalve terrils gaat deze route van bijna 28 km ook door stuifduinen en bossen. Bekijk de route in detail via deze link.

Dag 2: Duinengordel de Oudsberg

Onze tweede route van 23 km start in Gruitrode en neemt je al heel snel bij de keel, want op de grens Gruitrode-Opglabbeek kom je terecht in een magnifieke duinengordel. Dan mag je nog zo hard in een gesprek zitten, dit landschap doet je plotsklaps verstillen. De parel van de duinengordel is de Oudsberg: de hoogste en grootste open stuifduin van Vlaanderen. Boven wacht je een prachtig panorama over de heide en duinen. Daarna gaat de wandeling verder langs velden en door bossen. ‘s Middags verwen je de innerlijke mens in fietscafé Itterdal in Bree (mét groot zonneterras). Bekijk de route in detail via deze link.

Wat neem je mee op wandelweekend?

Wat je meeneemt, is uiteraard afhankelijk van de periode en het programma. Maak je iedere dag een lus en volstaat een dagrugzak, of laat je de auto voor een nachtje achter? Is het zomer (hallo, 50+ zonnecrème!) of winter? Hieronder alvast een basislijst. Let wel: hoe lichter gepakt, hoe comfortabeler, maar vergeet geen essentials zoals wandelschoenen (ik spreek uit ervaring…).

In je dagrugzak:

• Lunch (boterhammen, een stuk worst/kaas, voorgesneden groentes)
• Voedzame snacks zoals energierepen, noten of fruit
• Blarenpleisters
• Drinken zoals water, een colaatje of thee
• Telefoon
• Zonnecrème (50+)

In je weekendtas:

• Dunne badhanddoek
• Pyjama
• Oplader voor je telefoon en/of sporthorloge
• Een schone set kleding voor na het douchen
• Schoon ondergoed voor de dag erna
• Slippers (met vuile wandelschoenen kom je doorgaans niet verder dan de ingang van waar je verblijft)
• Eventueel slaapzak (afhankelijk van wat er in de logie voorzien is)

Dit heb je aan:

• Wandelschoenen
• Wandelsokken
• Wandelbroek of -short
• Wandelshirt
• In de winter kleed je je in laagjes. Behalve een vochtregulerend shirt draag je ook een fleece, lichtgewicht donsjas en een hardshell regenjas.
• Ook in de winter: buff of sjaal, muts of haarband en handschoenen
• In de zomer: zonnebril en een petje

Wandelclubben, iets voor jou?

In ‘t kort: een wandelclub biedt gezelligheid en het gemak van een uitgestippelde route, terwijl je samen met gelijkgestemden geniet van de natuur. Je verliest wat van de stilte, maar daarvoor krijg je boeiende gesprekken en mooie herinneringen in de plaats. Klinkt goed, toch!?